24675

Culture jamming (polskie odpowiedniki to „zagłuszanie fal kultury” azali “zagłuszanie kultury”) – indywidualistyczna prezencja odwrotu od wszelkich form mentalności stadnej – włączając w to wszelkie ruchy kulturowe, polityczne azali społeczne. Z definicji culture jamming nie jest w takim przypadku traktowane w charakterze ożywienie. Zjawa culture jamming z trudem zdefiniowiać zarówno w odniesieniu do jakiegoś specyficznego politycznego stanowiska azali przekazu, gdy i w odniesieniu do stanowiska azali przekazu kulturowego. Za społeczny wątek łączący różnorodne zjawiska culture jamming zaaprobować wolno zamiłowanie wyśmiania azaliż zażartowania z homogenicznej natury kultury popularnej, często z użyciem niekonwencjonalnych form komunikacji azaliż interwencji w publiczne wydarzenia zaś w zaaprobowany mowa (geurilla communication).

Culture jamming prawdopodobnie być zdefiniowane ja krzątanina artystyczny, lecz również taka określenie nie obejmuje całego repertuar działań określanym tym terminem. Culture jamming charakteryzowane jest często w charakterze postać działalności publicznej będącej w opozycji do komercjalizmu zaś wszelkiej idei kreowania kultury korporacyjnej . Powyższa określenie jest tymczasem również za wąska, tak aby ogarnąć wszystkie działania określane w charakterze culture jamming (określenie ta w wyższym stopniu pasuje do zjawiska określanego jak subvertizing).

Culture jamming od czasu do czasu wymaga transformacji mass mediów, iżby ich własnymi środkami komunikacji w prześmiewczy lub groteskowy droga skomentować podejście ich działania.

Do celów culture jammingu przelecieć można:

• “Dobry uciecha” (i zachęcanie do tego innych) kosztem dominujących nurtów społecznych – zdaniem culture jammerów wielu z ich dostawców bierze siebie za serio. Poniekąd sami culture jammerzy mogą się stać ofiarą „zakłócania”, chyba że ich działania stają się równie ziinstytucjonalizowane i pozbawione humoru gdy oryginalne obiekty zainteresowania culture jammingu.
• Rozbudzenie poczucia fascynacji najbliższym środowiskiem życia zainspirowane przez zamierzoną niejasność technik culture jammingu, które w założeniu mają sprzyjać wprawa do samorefleksji i niezależnego myślenia.
• Ukazywać sprzeczności między wizerunkami ikonicznymi, praktykami albo postawami, a realiami czy też postrzeganym jak przeczący aspektem danego przedmiotu, jaki stanowi cel zakłócania. Działania takie wykonywane są często w sferze symbolicznej, z powodu „przechwytywaniu” („detournement”) elementów popularnej ikonografii.

„Przechwytywanie” funkcjonuje tu w charakterze nauka zawodu wyznaczający artystyczne, ewentualnie społeczne działalność w którym wykorzystuje się te same środki, fragmenty albo elementy ikonografii przedmiotu, dzieła sztuki, tak aby uformować nowe utwór artystyczny, obiekt, którego obrączkowanie często stoi w opozycji do znaczenia oryginału. Terminu „przechwytywanie” w podobnym znaczeniu używali członkowie Międzynarodówki Sytuacjonistycznej. Guy Debord, kto nazywał “przechwytywanie” „płynnym językiem ideologii” owszem pisał o tej praktyce: „Przechwytywanie to odwrotność cytowania, powoływania się na akademicki estyma, kto ulega nieuchronnie zafałszowaniu z chwilą, jak przekształca sie w przytoczenie: część wykluczony z kontekstu, unieruchowmiony, odosobniony od swej epoki – globalnego układu odniesienia – i od konkretnego stanowiska, trafnego ewentualnie błędnego, jakie zajmował względem tego odniesienia. (…) Przejawia się w komunikacji świadomej tego, iż sama w sobie nie zawiera żadnej gwarancji, w zasadzie ostatecznej.”

• Prowokowanie do zaangażowania obywatelskiego i nawiązywania więzi społecznych.

Intecje culture jammerów wolno odróżnić (choć niekiedy intencje się pokrywają) od artystycznego przywłaszczenia (które odbywa się na rzecz celów ściśle artystycznych) zaś od wandalizmu (w przypadku, którego głównym zamiarem jest demolowanie), choć efekty działań wszystkich trzech aktywności są często trudne do odróżnienia. Niektóre prace street artowe czy też inne działania wolno przelecieć do dwóch, a chociażby trzech z powyższych kategorii.

Wykaz “zagłuszających” polskich artystów i grup artystycznych

• Kolektyw Pif-paf
• Radykalna Postępowanie Twórcza

Przypisy

1. ↑
2. ↑ Guy Debord Społeczeństwo spektaklu, tłumaczył Mateusz Kwaterko, PIW, Stolica Polski 2006.