Złoty własny, floren, gulden – obrachunkowa zespół pieniężna równa 30 groszom, w czasach nowożytnych wybijana jak moneta. Powstała zanim połową XV wieku na rzecz oznaczenia 30 groszy (540 denarów), stanowiących równoważność w srebrze na rzecz złotego dukata, nazywanego czerwonym złotym.

Po uderzenie główny rzeczywiście wybity za panowania Zygmunta II Augusta w charakterze tzw. półkopek. Cena 30 groszy miały i lekkie talary Zygmunta III Wazy z lat 1620-1622, srebrne złotówki bito w 1661 i 1663-1666 w charakterze tzw. tymfy. Od czasu reform monetarnych Stanisława Augusta Poniatowskiego złocisty lokalny był ekwiwalentem 4 groszy srebrnych czy też 30 miedzianych. W czasie insurekcji kościuszkowskiej wydano bilety skarbowe opiewające na 1 złocisty nasz. W 1824 wyemitowano złotowe bilety kasowe, natomiast w czasie powstania listopadowego pierwsze danie banknoty. W Królestwie Kongresowym do 1841 emitowano złocisty własny i jego wielokrotność w srebrze (2, 5, 10 złp.) i złocie (25, 50 złp.). Od 1832 wyznaczono koszt 1 złp. na 15 kopiejek. W Galicji złp. w charakterze placówka obrachunkowa był z drugiej ręki do 1846 (4 złp. stanowiły 1 gulden, inaczej tzw. złocisty reński).

Bibliografia

• W. Terlecki The Origin of the Polish Złocisty and its History, w: Zasób wiedzy Numizmatyczne 1961.

Nazwa pochodzi serwisu Slashdot, kto jest na tak duża liczba pokupny, iż rozmieszczenie w poprzednio notki odwołującej się do jakiegoś mniejszego serwisu często powodowało jego zablokowanie w opisany wyżej wyjście. Wynik Slashdota bywa zwany w Polsce “efektem wykopu”, co jest odpowiednikiem angielskiego Digg effect (ang. “pokłosie Digg-a”), od nazw popularnych serwisów służących ocenianiu i promowaniu informacji umieszczonej na stronach WWW przez czytelników.

Duże serwisy internetowe są przeważnie przygotowane na przyjęcie znacznej liczby odwiedzających i związanego z tym ruchu internetowego. Mniejsze serwisy mogą skapitulować zablokowaniu z wielu przyczyn: publikowanie dużych plików (np. filmów czy też innych multimediów), odnośnik o za niskiej przepustowości, niewydajne program zastosowane do publikacji poszukiwanych treści czy też nadmiar limitu przesyłanych danych przydzielonego przez dostawcę usług internetowych. Pokaźny gorączka internetowy wygenerowany przez komputery wielkiej liczby czytelników powoduje konsekwencja odmowy działania usługi (ang. Denial of Service), równie do umyślnego, rozproszonego ataku sieciowego.

Jedną z form pomocy oblężonym serwisom jest generowanie kopii ich zawartości na tzw. mirrorach. W tym celu powstały specjalistyczne serwisy, takie podczas gdy MirrorDot i Network Mirror.

Trzoneczkowate grot ahrensburskie

Ostrza trzoneczkowate - (ang. tanged points) przybory krzemienne wykonane z wióra albo rzadziej odłupka. Grot posiada uformowany retuszem uchwyt, mniej bądź z większym natężeniem niezakłócony. Specyficzną odmianą jest liściak - uchwyt jest chwiejnie wyizolowany. W okresie Dryas III (11-10 tys. lat temu) służyły w charakterze grociki strzał. Od nich wziął nazwę zespół kultur ostrzy trzoneczkowatych, a każda obszar kulturowy w tym kompleksie posiadała swój swoisty gatunek grocika.

Bibliografia

• Bolesław Ginter, Janusz K. Kozłowski, Technika obróbki i typologia wyrobów kamiennych paleolitu, mezolitu i neolitu (wyd. III), PWN, Gród nad Wisłą 1990.
• Piotr Kaczanowski, Janusz K. Kozłowski, Wielka przypowieść Polski, t. 1 Najdawniejsze historia ziem polskich, FOGRA OFICYNA WYDAWNICZA, Gród podwawelski 1998.
• Janusz K. Kozłowski , Encyklopedia historyczna świata, t. I Prehistoria, Przedstawicielstwo Publicystyczno-Wydawnicza Opres, Gród podwawelski 1999.

Alegoria godności z dzieła Cesarego Ripy Iconologia.
świniarka dźwigająca cenną i ozdobną, jakkolwiek ciężką skrzynię.
Miano rodowe związana z kierowaniem sprawami publicznymi jest ciężarem, kto człowiek dźwiga.

Spis treści

• 1 Nazwisko człowieka w charakterze pogląd filozoficzne
• 2 W sensie prawnym
  • 2.1 W polskiej Konstytucji
  • 2.2 W polskim Kodeksie Cywilnym i Kodeksie karnym
  • 2.3 W niezupełnie Unii Europejskiej
  • 2.4 W niespełna międzynarodowym
• 3 Zobacz też
• 4 Twórczość literacka przedmiotu

//

Nazwisko człowieka jak wyobrażenie filozoficzne

Godność człowieka (dignitas hominis) trzeba do podstawowych zagadnień antropologii filozoficznej, a fortel rozumienia tego pojęcia wywiera pokaźny działanie na rozstrzygnięcia szczegółowych problemów etycznych. Powstało jakkolwiek w dziejach filozofii mnóstwo definicji godności - na wejściu wolno ją ugadać jak taką wewnętrzną właściwość osoby ludzkiej, która zawiera się w fortel niezbędny w jej strukturze bytowej i przez którą podmiot ludzka istnieje jak zamiar, nie w charakterze lek działania.

Pierwsze koncepcje godności, ukształtowane w starożytnej Grecji, wyrażały ją we wzorcu etycznym arystokraty i wojownika. W dziełach Homera, Pindara azali Teognisa o tym, jaki jest utalentowany i poważany, a który nędzny i nędzny, decyduje ród. Najlepsi, przedstawiciele arystokracji, cieszą się szczególnymi przywilejami wynikającymi z ich godności, takimi gdy repertuar, renoma itp. Miano rodowe jest w takim razie dokładnie związaną z przywilejami stanowymi miarą osobistej dzielności konkretnej jednostki, miarą doskonałości człowieka, rozumianą w charakterze spełnianie wzorca osobowego arystokraty i wojownika.

Według Arystotelesa nazwa rodowa to niewinność ujmowana w charakterze złoty specyfik między wadami zarozumialstwa i służalczości. Zgodnie z filozofią chrześcijańską nazwa rodowa człowieka wynika z tego, iż jest on stworzony “na wyobrażenie i równoległość Boga”. W świetle humanizmu chrześcijańskiego nazwisko jest własnością powszechną, nieredukowalną, niezbywalną i nadprzyrodzoną. Iks człowiek jak imago Dei uczestniczy w absolutnym Dobru, jest racjonalny i wakujący, powołany do stałego doskonalenia się. Wedle św. Tomasza z Akwinu perfekcja człowieka wynikająca z jego godności określa jego rozwiązanie istnienia i znaczenie rozwoju. Droga istnienia osób jest “najgodniejszy” ze wszystkich bytów stworzonych, w charakterze iż podmiot obdarzona jest wolnością wyboru. O tym, iż o godności i wielkości człowieka świadczy jego samodzielność, mówił dodatkowo humanizm renesansowy, przede wszystkim Pico della Mirandola.

Immanuel Plisa, definiując nazwisko, stwierdził, iż człowiek nie przypadkiem być przenigdy środkiem do jakiegoś celu, wszak ciągle musi być celem samym w sobie. Wedle Skinnera, twórcy behawioryzmu, nazwisko to możliwość uniknięcia nieprzyjemnych bodźców. Wszelkie kierunki naturalistyczne w rozumieniu godności człowieka przeciwstawiały się koncepcji chrześcijańskiej, podług której miano rodowe ludzka ma źródła nadprzyrodzone - widziały miano rodowe człowieka w charakterze własność nabytą. David Hume (O dostojeństwie i mierności natury) ujmuje miano rodowe jak jedną ze sprawności natury ludzkiej, alias jak jedną z cnót. Miano rodowe osobista jest ważnym pojęciem oraz w filozofii Nietzschego, Kierkegaarda i Marksa. Koncepcje tych filozofów łączy to, iż ujmują one nazwisko w charakterze przyczyna ekspresji człowieka, kształtowane w wyniku jakiejś formy wyzwolenia - wyzwolenia moralnego i wolitywnego (Nietzsche), społeczno-ekonomicznego (Marks) azaliż także egzystencjalnego (Kierkegaard).

W sensie prawnym

W polskiej Konstytucji

Polska Ustawa zasadnicza w tym momencie w swojej preambule stwierdza bytowanie przyrodzonej godności człowieka. Art. 30 Konstytucji charakteryzuje ją w charakterze przyrodzone, niezbywalne i nienaruszalne źródło wolności i praw człowieka i obywatela. Jest jedyną konstytucyjną wartością, która nie przypuszczalnie być wąska i jedną z klauzul generalnych stanowiących podstawę interpretacyjną całego systemu prawa.

Trybunał Ustrojowy i zastęp konstytucjonalistów stoi na stanowisku, iż metaklauzula godności człowieka jest pierwotna przy aktu prawnego, kto o niej zgoła stanowi, w związku z tym nie przypuszczalnie stać się derogowana (usunięta) z systemu prawa.

W polskim Kodeksie Cywilnym i Kodeksie karnym

Godność jest dobrem osobistym chronionym przez system prawny. łącznie z dobrym imieniem składa się na zdefiniowane w art. 23 Kodeksu cywilnego pogląd czci. Z punktu widzenia kodeksu karnego pogwałcenie czyjejś godności jest przestępstwem znieważenia.

W niezupełnie Unii Europejskiej

Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej uznaje bytowanie godności ludzkiej i stanowi, iż musi być białogłowa szanowana i chroniona. W rozdziale I zatytułowanym Godność Jadłospis wymienia prawo do życia, prawo do integralności cielesnej i zakazuje tortur i nieludzkiego bądź poniżającego traktowania bądź karania, i niewolnictwa i pracy przymusowej.

W niespełna międzynarodowym

Powszechna Publiczna wypowiedź Praw Człowieka, proklamowana przez Kongregacja Ogólne Narodów Zjednoczonych w Rezolucji 217 A (III) z 10 grudnia 1948 r., stwierdza w preambule, że “estyma przyrodzonej godności a równych i niezbywalnych praw wszystkich członków wspólnoty ludzkiej jest podstawą wolności, sprawiedliwości i pokoju świata”, natomiast w artykule 1, iż “wszyscy zasoby siły roboczej rodzą się równi poniżej względem swej godności i swych praw. Są oni obdarzeni rozumem i sumieniem i powinni czynić przy innych w duchu braterstwa.”

Zobacz też

• Słownikowe recenzja wyrazu godność w Wikisłowniku

Pióro przedmiotu

• Magdalena Środa, Idea godności w kulturze i etyce, Oficyna Borgis, Gród nad Wisłą 1993.
• F.J. Mazurek, Godność osoby ludzkiej podstawą praw człowieka, Lublin 2001.

Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
o godności

Spis treści

• 1 Legenda
• 2 Powiaty ziemskie 1919-1939
• 3 Powiaty miejskie 1920-1939
• 4 Ciekawostki
• 5 Przypisy
• 6 Zobacz też
• 7 Źródła

//

Legenda

• Powiaty podzielono na dwoje grupy (tabele) – powiaty ziemskie i miejskie.
• Każda asysta reprezentuje jeden rok kalendarzowy funkcjonowania powiatu (podany w nagłówku).
• Dla ułatwienia orientacji, sekwencja lat funkcjonowania jednostek przytoczono w sąsiedztwie każdym powiecie. W przypadku, jak powiat istniał również w 1945 roku, szereg jego istnienia większy próg tabeli oznaczono strzałką (→) – więcej w artykule Powiaty w Polsce od 1945.
• W przypadku, jak powiat istniał w tej chwili w 1919, 1920, 1921 bądź 1922 roku, nie musi znaczyć to, iż powiat powołano w 1919, 1920, 1921 czy też 1922 roku; po uderzenie wiodący prym znalazł się on aczkolwiek poniżej prawodawstwem niepodległej Rzeczypospolitej Polskiej, a nie w państwie zaborczym, w którym posiadał inny stan prawny ustawodawczy. Podobna kondycja ma obszar w przypadku powiatu frysztackiego, w latach 1920-1938 należącego do Czechosłowacji.
• Dla uproszczenia, zabarwiono całą kolumnę co więcej w tamtym czasie, jak powiat powołano czy też zniesiono w środku danego roku.
• Kiedy w środku roku nastąpiła zmiana przynależności wojewódzkiej, zabarwiona sznur odnosi się nieustannie do roku nowej przynależności administracyjnej.
• Przynależność wojewódzką poszczególnych powiatów pomagają odczytać kolory użyte w tabelach (przedstawione poniżej).

Kolor
Województwo

Kolor
Województwo

Kolor
Województwo

białostockie

kieleckie

krakowskie

lubelskie

lwowskie

łódzkie

nowogródzkie

poleskie

pomorskie

poznańskie

stanisławowskie

śląskie

tarnopolskie

warszawskie

wileńskie (Grunt Wileńska)

wołyńskie

Warszawa

• Powiaty uszeregowane są podług nazw obowiązujących w okresie ich istnienia. Nazwy powiatów utworzone po ewentualnych formalnych zmianach nazw powiatów, którym często wtórowały zmiany siedzib (od których nowe nazwy były wywodzone) o wiele się różnią od pierwotnych. W celu sprawniejszej nawigacji po artykule potraktowano je w charakterze osobne hasła, a sekwencja ustawodawczy powiatów poprzednio albo po zmianie nazwy zaznaczono odsyłaczem (→ bądź ← zależnie od sytuacji chronologicznej).
• Fragmenty powiatów bez siedziby w obrębie Rzeczypospolitej Polskiej oznaczono symbolem (►) zaś przytoczono nazwę powiatu docelowego (odstępstwo: powiat wieleński – jego sadyba została przedzielona granicą państwową, a samą jednostkę wcielono do powiatu czarnkowskiego).
• Znak # oznacza jednokrotną zmianę przynależności wojewódzkiej. Oznaczenia te przytoczono zarówno pod ręką nazwie powiatu (w wersji skupionej) gdy i w prezentacji graficznej (w wersji rozbieżnej, prosto z mostu przedtem ewentualnie po każdej zmianie przynależności).
• W kolumnie drugiej skrótami państw, których fragmenty weszły w zawartość II Rzeczypospolitej, oznaczono nierozłączność państwową powiatu (obszaru powiatu) poprzednio I wojną światową (A – Austro-Węgry, N – Republika federalna niemiec, R – Rosja).
• Druga od prawej, pusta sznur oznacza czas okupacji hitlerowskiej i radzieckiej Lokalny w latach 1939-1945.

Powiaty ziemskie 1919-1939

Znak # oznacza jednokrotną zmianę przynależności wojewódzkiej

Powiat
—
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
—
1945

augustowski
R
1919-39

→

baranowicki
R

1921-39

bardiowski
A

będziński
R
1919-39

→

bialski (Biała Krakowska)
A

1920-39

→

bialski (Biała Podlaska)
R
1919-39

→

białostocki
R
1919-39

→

białowieski
R

21-22

bielski (Bielsk Podlaski)
R
1919-39

→

bielski (Bielsko)
A

1920-39

→

biłgorajski
R
1919-39

→

błoński
R
1919-39

→

bocheński
A

1920-39

→

bohorodczański
A

1920-32

borszczowski
A

1920-39

bóbrecki
A

1920-39

→

brasławski
R

1922-39

brodnicki
N

1920-39

→

brodzki
A

1920-39

brzeski (Brzesko)
A

1920-39

→

brzeski (Brześć ponad Bugiem)
R

1921-39

brzeziński
R
1919-39

→

brzeżański
A

1920-39

brzozowski
A

1920-39

→

buczacki
A

1920-39

bydgoski #
N

1920-38 #
38-39

→

bytomski
N

→ 1922; ► świętochłowicki

chełmiński
N

1920-39

→

chełmski
R
1919-39

→

chodzieski
N

1920-39

→

chojnicki
N

1920-39

→

chrzanowski
A

1920-39

→

ciechanowski
R
1919-39

→

cieszanowski
A

1920-22
→ lubaczowski

cieszyński
A

1920-39

→

czadecki (część płn.)
A

czarnkowski
N

1920-39

→

czeskocieszyński
A

częstochowski
R
1919-39

→

człuchowski
N

→ 1920; ► chojnicki

czortkowski
A

1920-39

dąbrowski
A

1920-39

→

dębicki
A
ropczycki ←
1937-39

→

dobromilski
A

1920-39

doliński
A

1920-39

drohiczyński
R

1921-39

drohobycki
A

1920-39

dubieński
R

1921-39

duniłowicki #
R
21-
22
# 1922-25
→ postawski

działdowski #
N

1920-38 #
38-39

→

dziśnieński #
R
21-
22
# 1922-39

frydecki (część wsch.)
A

frysztacki
A

38-39

garwoliński #
R
1919-39 #
39

→

gliwicki
N

→ 1922; ► rudzki / ► tarnogórski

gniewski
N

1920-32

gnieźnieński
N

1920-39

→

gorlicki
A

1920-39

→

gostyniński
R
1919-39

→

gostyński
N

1920-39

→

górowski
N

→ 1920; ► leszczyński / ► rawicki

grodzieński
R

1921-39

grodziski
N

1920-32

→

gródecki
A

1920-39

grójecki
R
1919-39

→

grudziądzki
N

1920-39

→

grybowski
A

1920-32

horochowski
R

1921-39

horodeński
A

1920-39

hrubieszowski
R
1919-39

→

husiatyński
A

1920-25
→ kopyczyniecki

iłżecki
R
1919-39

→

inowrocławski #
N

1920-38 #
38-39

→

iwacewicki
R
kosowski (Kosów Poleski) ←
1935-39

janowski
R
1919-39

→

jarociński
N

1920-39

→

jarosławski
A

1920-39

→

jasielski
A

1920-39

→

jaworowski
A

1920-39

jędrzejowski
R
1919-39

→

kaliski #
R
1919-38 #
38-39

→

kałuski
A

1920-39

kamionecki
A

1920-39

kartuski
N

1920-39

→

katowicki
N

1922-39

→

kępiński
N

1920-39

→

kielecki
R
1919-39

→

kieżmarski
A

kobryński
R

1921-39

kolbuszowski
A

1920-39

→

kolneński
R
1919-32

kolski #
R
1919-38 #
38-39

→

kołomyjski
A

1920-39

konecki #
R
1919-39 #
39

→

koniński #
R
1919-38 #
38-39

→

konstantynowski
R
1919-32

kopyczyniecki
A
husiatyński ←
1925-39

kosowski (Kosów Huc.)
A

1920-39

kosowski (Kosów Pol.)
R

1921-35
→ iwacewicki

kostopolski
R

1925-39

koszyrski
R

1921-39

kościański
N

1920-39

→

kościerski
N

1920-39

→

kowelski
R

1921-39

kozienicki
R
1919-39

→

koźmiński
N

1920-32

krakowski
A

1920-39

→

krasnostawski
R
1919-39

→

krośnieński
A

1920-39

→

krotoszyński
N

1920-39

→

krzemieniecki
R

1921-39

kwidzyński
N

→ 1920; ► gniewski

kutnowski #
R
1919-39 #
39

→

leski (do 1931 liski)
A

1920-39

→

leszczyński
N

1920-39

→

lidzki
R

1921-39

limanowski
A

1920-39

→

lipnowski #
R
1919-38 #
38-39

→

lubaczowski
A
cieszanowski ←
1923-39

→

lubartowski
R
1919-39

→

lubawski
N

1920-39

→

lubelski
R
1919-39

→

lubliniecki
N

1922-39

→

lubomelski
R

1921-39

lwowski
A

1920-39

łańcucki
A

1920-39

→

łaski
R
1919-39

→

łęczycki
R
1919-39

→

łomżyński #
R
1919-39 #
39

→

łowicki #
R
1919-39 #
39

→

łódzki
R
1919-39

→

łucki
R

1921-39

łukowski
R
1919-39

→

łuniniecki
R

1921-39

makowski (Maków Maz.)
R
1919-39

→

makowski (Maków Podh.)
A

1924-32

miechowski
R
1919-39

→

mielecki
A

1920-39

→

międzychodzki
N

1920-39

→

międzyrzecki
N

→ 1920; ► międzychodzki / ► nowotomyski

miński
R
1919-39

→

mławski
R
1919-39

→

mogileński
N

1920-39

→

mołodeczański
R

1927-39

morski
N

1927-39

→

mościski
A

1920-39

myślenicki
A

1920-39

→

nadwórniański
A

1920-39

namiestowski
A

→ 1924; ► spisko-orawski

namysłowski
N

→ 1920; ► kępiński

nidzicki
N

→ 1920; ► działdowski

nieszawski #
R
1919-38 #
38-39

→

nieświeski
R

1921-39

niżański
A

1920-39

→

nowogródzki
R

1921-39

nowosądecki
A

1920-39

→

nowotarski
A

1920-39

→

nowotomyski
N

1920-39

→

obornicki
N

1920-39

→

odolanowski
N

1920-32

olkuski
R
1919-39

→

opatowski
R
1919-39

→

opoczyński #
R
1919-39 #
39

→

ostrogski
R

1921-24
→ zdołbunowski

ostrołęcki #
R
1919-39 #
39

→

ostrowski (Wyspa Maz.) #
R
1919-39 #
39

→

ostrowski (Wysepka Wlkp.)
N

1920-39

→

ostródzki
N

→ 1920; ► lubawski

ostrzeszowski
N

1920-32

oszmiański
R

1922-39

oświęcimski
A

1920-32

peczeniżyński
A

1920-29

pilźnieński
A

1920-32

pińczowski
R
1919-39

→

piński
R

1921-39

piotrkowski
R
1919-39

→

pleszewski
N

1920-32

płocki
R
1919-39

→

płoński
R
1919-39

→

podgórski
A

1920-23

podhajecki
A

1920-39

postawski
R
duniłowicki ←
1926-39

poznański
N

1925-39

→

poznański wschodni
N

1920-24

poznański zachodni
N

1920-24

prużański
R

1921-39

przasnyski
R
1919-39

→

przemyski
A

1920-39

→

przemyślański
A

1920-39

przeworski
A

1920-39

→

pszczyński
N

1922-39

→

pucki
N

1920-27

puławski
R
1919-39

→

pułtuski
R
1919-39

→

raciborski
N

→ 1922; ► rybnicki

radomski
R
1919-39

→

radomszczański
R
1919-39

→

radziechowski
A

1920-39

radzymiński
R
1919-39

→

radzyński
R
1919-39

→

rawicki
N

1920-39

→

rawski (Rawa Maz.) #
R
1919-39 #
39

→

rawski (Rawa Ruska)
A

1920-39

rohatyński
A

1920-39

ropczycki
A

1920-37
→

rówieński
R

1921-39

rudecki
A

1920-39

rudzki
N

1922-24

rybnicki
N

1922-39

→

rypiński #
R
1919-38 #
38-39

→

rzeszowski
A

1920-39

→

samborski
A

1920-39

sandomierski
R
1919-39

→

sanocki
A

1920-39

→

sarneński #
R

1921-30 #
1930-39

sejneński
R
1919-25

sępoleński
N

1920-39

→

siedlecki
R
1919-39

→

sieradzki
R
1919-39

→

sierpecki
R
1919-39

→

skałacki
A

1920-39

skierniewicki #
R
1919-39 #
39

→

skolski
A

1920-32

słonimski
R

1921-39

słupecki
N
1919-32

sniński
A

sochaczewski
R
1919-39

→

sokalski
A

1920-39

sokołowski #
R
1919-39 #
39

→

sokólski
R
1919-39

→

spisko-orawski
A

1920-25

stanisławowski
A

1920-39

starogardzki
N

1920-39

→

starolubowelski
A

starosamborski
A

1920-32

starowiejski
A

→ 1920; ► spisko-orawski

stoliński
R

1923-39

stołpecki
R

1921-39

stopnicki
R
1919-39

→

stryjski
A

1920-39

strzelneński
N

1920-32

strzyżowski
A

1920-32

suwalski
R
1919-39

→

sycowski
N

→ 1920; ► kępiński / ► odolanowski / ► ostrzeszowski

szamotulski
N

1920-39

→

szczuczyński (Grajewo)
R
1919-39

→

szczuczyński (Szczuczyn)
R

1929-39

szubiński #
N

1920-38 #
38-39

→

śmigielski
N

1920-32

śniatyński
A

1920-39

średzki
N

1920-39

→

śremski
N

1920-39

→

świecki
N

1920-39

→

święciański
R

1922-39

świętochłowicki
N

1922-39

tarnobrzeski
A

1920-39

→

tarnogórski
N

1922-39

→

tarnopolski
A

1920-39

tarnowski
A

1920-39

→

tczewski
N

1920-39

→

tłumacki
A

1920-39

tomaszowski
R
1919-39

→

toruński
N

1920-39

→

trembowelski
A

1920-39

trzciański
A

→ 1920; ► spisko-orawski

tucholski
N

1920-39

→

turczański #
A

1920-31 #
1931-39

turecki #
R
1919-38 #
38-39

→

wadowicki
A

1920-39

→

warszawski
R
1919-39

→

wąbrzeski
N

1920-39

→

wągrowiecki
N

1920-39

→

wejherowski
N

1920-28

węgrowski #
R
1919-39 #
39

→

wieleński
N

→ 1920; ► czarnkowski

wielicki
A

1920-32

wieluński
R
1919-39

→

wilejski #
R
21-
22
# 1922-39

wileńsko-trocki
R

1922-39

witkowski
N

1920-27

włocławski #
R
1919-38 #
38-39

→

włodawski
R
1919-39

→

włodzimierski
R

1921-39

włoszczowski
R
1919-39

→

wolsztyński
N

1920-39

→

wołkowyski
R

1921-39

wołożyński
R

1921-39

wrzesiński
N

1920-39

→

wschowski
N

→ 1920; ► leszczyński

wyrzyski #
N

1920-38 #
38-39

→

wysokomazowiecki
R
1919-39

→

zabrski
N

→ 1922; ► rudzki

zaleszczycki
A

1920-39

zamojski
R
1919-39

→

zawierciański
R

1927-39

→

zbaraski
A

1920-39

zborowski
A

1920-39

zdołbunowski
R
ostrogski ←
1925-39

złoczowski
A

1920-39

złotowski
N

→ 1920; ► sępoleński

żniński
N

1920-39

→

żółkiewski
A

1920-39

żydaczowski
A

1920-39

żywiecki
A

1920-39

→

Powiaty miejskie 1920-1939

Znak # oznacza jednokrotną zmianę przynależności wojewódzkiej

Powiat
—
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
—
1945

Białystok
R

1928-39

→

Bielsko
A
1920-39

→

Bydgoszcz
N
1920-38 #
38-39

→

Bytom
N

→ 1922; ► świętochłowicki

Chorzów
N
Królewska Huta ←
1934-39

→

Częstochowa
R

1928-39

→

Gdynia
N

1929-39

→

Gniezno
N

1928-39

→

Grudziądz
N
1920-39

→

Inowrocław
N

1928-38 #
38-39

→

Katowice
N

1922-39

→

Kraków
A
1920-39

→

Królewska Huta
N

1922-34
→ Chorzów

→

Lublin
R

1928-39

→

Lwów
A
1920-39

Łódź
R

1928-39

→

południowo-warszawski
R

1928-39

Poznań
N
1920-39

→

północno-warszawski
R

1928-39

prasko-warszawski
R

1928-39

Radom
R

1932-39

→

Sosnowiec
R

1928-39

→

śródmiejsko-warszawski
R

1931-39

Toruń
N
1920-39

→

Wilno
R

1928-39

Ciekawostki

• 1922: Bytom (Prekursorski Bytom) – po przejęciu przez administrację polską części Górnego Śląska – 20 czerwca 1922 roku (uzysk podziału poplebiscytowego) – w granicach województwa śląskiego znalazła się część należącego przedtem do Fryc powiatu miejskiego Bytom – eksklawa Friedenshütte (pol. Bytom Prekursorski). Rozporządzeniem z dnia 17. czerwca 1922 r. w przedmiocie ustroju powiatowego Województwa Śląskiego ustanowiono powiat świętochłowicki zawierający gminy wiejskie (…) przypadłe do Państwa Polskiego z dotychczasowych pruskich powiatów Bytom sioło i Bytom miasto (Dz. U. Śl. z 1922 r. Nr 1, poz. 2). W spisie tłum województwa, wydanym 5 sierpnia 1922 (suplement do ww. rozporządzenia), Bytom Odkrywczy rzeczony jest jak wieś (wspólnota wiejska), a równolegle część miasta Bytomia (Dz. U. Śl. z 1922 r. Nr 13, poz. 43). W międzyczasie 10 lipca 1922 roku z tej części pruskiego powiatu miejskiego Bytomia, która przypadła Polsce utworzono samodzielną gminę wiejską Prekursorski Bytom (Dz. U. Śl. z 1922 r. Nr 5, poz. 16). Z uwagi na niejasną sytuację prawno-administracyjną terenu Nowego Bytomia w okresie 20 czerwca-10 lipca 1922 możliwe jest wysunięcie tezy, iż pozostawał on wówczas nadal częścią powiatu miejskiego Bytom, a w takim przypadku, iż część tego powiatu do 10 lipca 1922 znajdowała się w granicach Polski.

Przypisy

1. ↑ W 1945 roku Polsce przypadła zachodnia część powiatu augustowskiego z woj. białostockiego bez miejscowości takich gdy Adamowicze, Łojki i Sopoćkinie, które weszły w zestaw ZSRR. Osiedle powiatu – Augustów – pozostała po polskiej stronie granicy.
2. ↑ 2,0 2,1 W 1938 roku przyłączono do Krajowy część powiatu bardiowskiego z fragmentem Cygielki przylegającym do Wysowej. Przyłączono ją do powiatu gorlickiego w woj. krakowskim.
3. ↑ → 1938; ► gorlicki
4. ↑ W 1945 roku Polsce przypadła zachodnia część powiatu bielskiego z woj. białostockiego bez części Puszczy Białowieskiej i kilku miejscowości położonych po jej południowej stronie, które weszły w kompozycja ZSRR. Osiedle powiatu – Bielsk Podlaski – pozostała po polskiej stronie granicy.
5. ↑ W 1945 roku Polsce przypadły północno-zachodnie skrawki powiatu brzeskiego z woj. poleskiego (fragmenty a) gminy Połowce z m.in. miejscowościami Klukowicze, Litwinowicze, Siemichocze, Tymianka, Wólka Nurzecka i Wyczółki zaś b) gminy Wysokie Litewskie z m.in. miejscowościami Tokary i Wilanowo. Sadyba powiatu – Brześć powyżej Bugiem – znalazła się po wschodniej stronie granicy, w ZSRR. Rzeczpospolita polska część powiatu brzeskiego została zintegrowana z powiatem bielskim w woj. białostockim (1945); od 1952 tereny te należą do powiatu siemiatyckiego.
6. ↑ 6,0 6,1 W 1922 roku w Polsce znalazła się część powiatu bytomskiego z 13 gminami (Brzeziny, Brzozowice, Chropaczów, Dąbrówka Wielka, Hajduki Nowe, Hajduki Wielkie, Głaz, Lipiny, Łagiewniki, Orzegów, Piekary Wielkie, Szarlej, Świętochłowice) i 7 obszarami dworskimi. Sadyba powiatu – Bytom – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Z polskiej części powiatu bytomskiego utworzono powiat świętochłowicki w woj. śląskim.
7. ↑ W 1920 roku Polsce przypadła większa część powiatu chodzieskiego bez miejscowości: Ługi Ujskie, Motylewo, Piła, Skórka i Stobno. Sadyba powiatu – Chodzież – znalazła się po polskiej stronie granicy.
8. ↑ 8,0 8,1 W 1920 w roku Polsce znalazła się północno-wschodnia część powiatu człuchowskiego. Osiedle powiatu – Człuchów – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Polską część powiatu człuchowskiego przyłączono do powiatu chojnickiego w woj. pomorskim.
9. ↑ 9,0 9,1 W 1938 roku przyłączono do Lokalny z Czechosłowacji powiat czeskocieszyński (wspólnie z siedzibą powiatu – Czeskim Cieszynem). Powiat przyłączono do powiatu cieszyńskiego w woj. śląskim.
10. ↑ 10,0 10,1 16 listopada 1938 roku włączono do Krajowy północny odpad powiatu czadeckiego z Czechosłowacji z częściami tłum: Czarne, Oleśna, Skalite i Świerczynowiec. Sadyba powiatu – Czadca – pozostała po czechosłowackiej stronie granicy. Przyłączona do Krajowy część powiatu została zintegrowana 1 lutego 1939 roku z powiatem cieszyńskim w woj. śląskim.
11. ↑ 11,0 11,1 16 listopada 1938 roku włączono do Lokalny egzotyczny odpad powiatu frydeckiego z Czechosłowacji z 4 gminami i częściami 11 plebs. Osiedle powiatu – Frydek – pozostała po czechosłowackiej stronie granicy. Przyłączona do Własny część powiatu została włączona 1 lutego 1939 roku do powiatu cieszyńskiego (gminy: Morawka, Szonów, Wojkowice, Żermanice i części tłum: Bartowice, Błędowice Górne, Błędowice Średnie, Ligota Dolna, Ligota Górna, Noszowice) i frysztackiego (części tłum: Gruszów, Hermanice, Michałkowice, Radwanice i Śląska Ostrawa) w woj. śląskim.
12. ↑ W 1945 roku Polsce przypadła część powiatu cieszyńskiego w granicach sprzed listopada 1938 roku (bez dawnego powiatu czeskocieszyńskiego zaś włączonych 16 listopada 1938 roku fragmentów powiatów czadeckiego i frydeckiego), potwierdzonych umową o ostatecznym wytyczeniu granicy polsko-czechosłowackiej ratyfikowaną 14 lutego 1959 roku (obszary te weszły w kompozycja Czechosłowacji).
13. ↑ → 1938 (1939); ► cieszyński
14. ↑ 14,0 14,1 W 1920 w roku Polsce znalazła się południowa część powiatu wieleńskiego na lewym brzegu Noteci (Chełst, Drawsko, Drawski Młyn, Gulcz, Kamiennik, Kawczyn, Kwiejce, Marylin, Mikołajewo, Nowe Kwiejce, Pełcza, Pęckowo, Piłka, Rosko, Wrzeszczyna zaś część Wielenia). Osiedle powiatu – Wieleń – została przedzielona granicą polsko-niemiecką. Polską część powiatu wieleńskiego przyłączono do powiatu czarnkowskiego w woj. poznańskim.
15. ↑ W 1920 roku Polsce przypadła większa część powiatu czarnkowskiego bez miejscowości na prawym brzegu Noteci (Biała, Bukowiec, Gajewo, Kuźnica Czarnkowska, Łomnica, Niekursko, Nowa Osiedle wiejskie, Radolin, Radolinek, Radosiew, Runowo, Rychlik, Sarcz, Centrum, Smolarnia, Straduń, Teresin, Wrząca, Zofiowo). Osiedle powiatu – Czarnków – znalazła się po polskiej stronie granicy.
16. ↑ Inna używana imię: cieszyński zachodni.
17. ↑ → 1938; ► cieszyński
18. ↑ W 1945 roku Polsce przypadła zachodnia część powiatu dobromilskiego z woj. lwowskiego m.in. z miejscowościami Bircza, Kalwaria Pacławska i Wojtkowa. Sadyba powiatu – Dobromil – znalazła się po wschodniej stronie granicy, w ZSRR. Lechistan część powiatu dobromilskiego została zintegrowana z powiatem przemyskim w dopiero co utworzonym woj. rzeszowskim (1945).
19. ↑ Inna używana imię: dubnowski.
20. ↑ Inna używana miano: duniłowiczowski.
21. ↑ 21,0 21,1 W 1920 w roku Polsce znalazła się część powiatu nidzickiego m.in. z Działdowem, Lidzbarkiem i Płośnicą. Sadyba powiatu – Nidzica – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Z polskiej części powiatu nidzickiego utworzono powiat działdowski w woj. pomorskim.
22. ↑ → 1938 (1939); ► cieszyński
23. ↑ Powiat frysztacki, będący w latach 1938-1939 częścią województwa śląskiego, jak część Własny wspomniany jest w Dzienniku Ustaw RP po II wojnie światowej przed chwilą uderzenie (Dz. U. z 1945 r. Nr 33, poz. 196), co przypuszczalnie być podyktowane sporem o Zaolzie między Polską a Czechosłowacją i nieuregulowaną legalnie kwestią przebiegu granicy, niedostatek innych źródeł potwierdzających inherencja całego powiatu albo jego części do Nasz w 1945 roku. Sadyba powiatu – Frysztat – znalazła się zupełnie po czechosłowackiej stronie granicy.
24. ↑ 24,0 24,1 24,2 W 1922 roku w Polsce znalazła się część powiatu gliwickiego z 3 gminami (Gierałtowice, Mikoleska, Przyszowice) i 3 obszarami dworskimi. Sadyba powiatu – Gliwice – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Lechistan część powiatu gliwickiego została zintegrowana z powiatem rudzkim (Gierałtowice, Przyszowice) i tarnogórskim w woj. śląskim.
25. ↑ 25,0 25,1 W 1920 w roku Polsce znalazła się część powiatu kwidzyńskiego: 1) w wyniku postanowień traktatu wersalskiego – sfałszowany obrębek Wisły; 2) po plebiscycie na Powiślu (Bursztych, Janowo, Kramrowo, Nowe Lignowy, Pólko Małe). Sadyba powiatu – Kwidzyn – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Z polskiej części powiatu kwidzyńskiego utworzono powiat gniewski w woj. pomorskim.
26. ↑ W 1945 roku Polsce przypadła część powiatu gorlickiego w granicach sprzed listopada 1938 roku (bez terenów powyżej rzeką Cygielką, które weszły w zestaw Czechosłowacji), potwierdzonych umową o ostatecznym wytyczeniu granicy polsko-czechosłowackiej ratyfikowaną 14 lutego 1959 roku.
27. ↑ 27,0 27,1 27,2 W 1920 w roku Polsce znalazł się część powiatu górowskiego. Sadyba powiatu – Góra – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Polską część powiatu górowskiego przyłączono do powiatów: leszczyńskiego (Jabłonna, Kaczkowo, Rojęczyn) i rawickiego (Trzebosz) w woj. poznańskim.
28. ↑ W 1945 roku Polsce przypadły południowo-zachodnie skrawki powiatu grodzieńskiego z woj. białostockiego m.in. z miejscowościami Krynki i Kruszyniany. Osiedle powiatu – Grodno – znalazła się po wschodniej stronie granicy, w ZSRR. Kraj nad wisłą część powiatu grodzieńskiego została zintegrowana z powiatem sokólskim w tymże województwie (1945).
29. ↑ Powiat z siedzibą w Grodzisku Wielkopolskim; nie mamić z powiatem grodziskim z siedzibą w Grodzisku Mazowieckim.
30. ↑ W 1945 roku Polsce przypadła zachodnia część powiatu jaworowskiego z woj. lwowskiego (wspólnota Wielkie Oczy – 8 gromad). Osiedle powiatu Jaworów znalazła się po wschodniej stronie granicy, w ZSRR. Lechistan część powiatu jaworowskiego została zintegrowana z powiatem lubaczowskim w dopiero co utworzonym woj. rzeszowskim (1945).
31. ↑ W 1920 roku Polsce przypadła większa część powiatu kartuskiego bez miejscowości: Czapielsk, Huta Dolna, Huta Górna, Jodłowno, Klonowo Dolne, Klonowo Górne, Kolbudy, Łapino, Majdany, Marszewo, Miłowo, Nowa Osiedle wiejskie Przywidzka, Ostróżki, Pomlewo, Pręgowo, Przywidz, Roztoka, Szklana Góra, Ząbrsko Dolne i Ząbrsko Górne, włączonych do Wolnego Miasta Gdańska. Sadyba powiatu – Kartuzy – znalazła się po polskiej stronie granicy. Coraz w tym samym roku dokonano korekty granicy – Żukówko apiać znalazło się w Niemczech.
32. ↑ 32,0 32,1 W 1920 w roku Polsce znalazła się północno-wschodnia część powiatu namysłowskiego (Dalanów, Darnowiec, Drożki, Krzyżowniki, Obcisły Buczek, Proszów, Rychtal, Skoroszów, Stogniewice, Silny Buczek, Zgorzelec). Sadyba powiatu – Namysłów – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Polską część powiatu namysłowskiego przyłączono do powiatu kępińskiego w woj. poznańskim.
33. ↑ 33,0 33,1 33,2 33,3 W 1920 w roku Polsce znalazła się wschodnia część powiatu sycowskiego. Sadyba powiatu – Syców – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Polską część powiatu sycowskiego przyłączono do powiatów: kępińskiego (Bałdowice, Bralin, Chojęcin, Domasłów, Gola, Głupia gęś Wielka, Miechów, Marcinki, Mnichowice, Nosale, Nowa Osada rolnicza Książęca, Pisarzowice, Słupia, Tabor Zbity, Tabor Silny, Trębaczów, Turkowy, Zbyczyna), odolanowskiego (Bronisławka, Cieszyn, Chojnik, Czesławice, Dobrzec, Hetmanów, Janisławice, Jarnostaw, Jesiona, Kałkowskie, Kąty Śląskie, Kocina, Konradów, Kopalina, Kuźnica Kącka, Lipskie, Łachów, Mariak, Możdżanów, Pawłów, Piła, Sobki, Sośnie, Starża, Surmin, Szklarka Śląska, Żabnik) i ostrzeszowskiego (Mąkoszyce, Niwki Książęce, Rybin) w woj. poznańskim.
34. ↑ 34,0 34,1 W 1938 roku przyłączono do Własny część powiatu kieżmarskiego z gminą Las jaworowy i częścią gminy Ździar. Sadyba powiatu – Kieżmark – pozostała po czechosłowackiej stronie granicy. Polską część powiatu kieżmarskiego przyłączono do powiatu nowotarskiego w woj. krakowskim.
35. ↑ → 1938; ► nowotarski
36. ↑ Inna ortografia: kossowski.
37. ↑ Inna używana określenie: kamień-koszyrski.
38. ↑ W 1920 roku Polsce przypadła większa część powiatu kościerskiego bez miejscowości: Blizny, Borowina, Murzynka Huta, Częstocin, Drzewina, Gromadzin, Kierzkowo, Olszanka, Pawłowo, Golgota Górne, Golgota Dolne, Sucha Huta, Trzepowo włączonych do Wolnego Miasta Gdańska. Sadyba powiatu – Kościerzyna – znalazła się po polskiej stronie granicy.
39. ↑ Powiat z siedzibą w Krośnie; nie mamić z powiatem krośnieńskim z siedzibą w Krośnie Odrzańskim.
40. ↑ W 1945 roku Polsce przypadła część powiatu leskiego z woj. lwowskiego m.in. bez miejscowości (które weszły w zawartość ZSRR) przyłączonych później do Lokalny (1951) w wyniku umowy o zmianie granic z ZSRR (w tym Ustrzyk Dolnych), przywrócono plus granicę południową sprzed listopada 1938 roku (bez tzw. źródłowiska Udawy), potwierdzonych umową o ostatecznym wytyczeniu granicy polsko-czechosłowackiej ratyfikowaną 14 lutego 1959 roku.
41. ↑ 41,0 41,1 W 1920 w roku Polsce znalazła się północno-wschodnia część powiatu wschowskiego z miejscowościami: Brenno, Bukówiec Górny, Dominice, Gołanice, Grotniki, Jezierzyce Kościelne, Krzycko Małe, Krzycko Wielkie, Miastko, Niechłód, Potrzebowo, Przylesie, Radomyśl, Sądzia, Ujazdowo, Wijewo, Włoszakowice, Zaborówiec i Zbarzewo. Sadyba powiatu – Wschowa – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Polską część powiatu wschowskiego przyłączono do powiatu leszczyńskiego w woj. poznańskim.
42. ↑ 42,0 42,1 W 1920 w roku Polsce znalazła się część powiatu ostródzkiego z 3 gminami (Groszki, Lubstynek i Napromek). Sadyba powiatu – Ostróda – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Polską część powiatu ostródzkiego przyłączono do powiatu lubawskiego w woj. pomorskim.
43. ↑ W 1922 roku Polsce przypadła większa część powiatu lublinieckiego bez plebs: Bzinica Nowa, Bzinica Stara, Specjalistyczna, Dzielna, Główczyce, Główczyce, Gwoździany, Jeżowa, Klekotna, Szereg ludzi, Koszwice, Ligota Dobrodzieńska, Łagiewniki Małe, Makowczyce, Molna, Myślina, Panoszów, Pludry, Rzędowice, Sieraków, Szemrowice, Skrzydłowice, Turza, Warłów, Wędzina, Zborowskie i Zwóz natomiast miasta Dobrodzień. Sadyba powiatu – Lubliniec – znalazła się po polskiej stronie granicy.
44. ↑ 44,0 44,1 44,2 W 1920 w roku Polsce znalazła się wschodnia część powiatu międzyrzeckiego na prawym brzegu Obry. Osiedle powiatu – Międzyrzecz – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Polską część powiatu międzyrzeckiego przyłączono do powiatu międzychodzkiego (Dormowo, Głażewo, Lewice, Łowyń, Silna, Stoki, Świechocin, Wrony) i nowotomyskiego (Chojniki, Chrośnica, Grubsko, Jabłonka Stara, Jastrzębsko Stare, Lewiczynek, Lubień, Łęczno, Łomnica, Miedzichowo, Nądnia, Nowa Silna, Nowa Osada rolnicza Zbąska, Nowe Czeskie, Nowe Jastrzębsko, śmiały Podworzec, Pąchy, Perzyny, Prądówka, Przychodzko, Przyprostynia, Stare Czeskie, Dyrektor Hacjenda, Stefanowo, Strzyżewo, Szklarka Trzcielska, Toczeń, Zachodzko, Zakrzewko, Kłoda pod nogi, Zbąszyń) w woj. poznańskim.
45. ↑ Inna używana imię: mińsko-mazowiecki.
46. ↑ Inna używana imię: mołodecki.
47. ↑ W 1945 roku Polsce przypadła zachodnia część powiatu mościskiego z woj. lwowskiego – element gminy Małnów z Kalnikowem i zachodnim fragmentem Starzawy. Sadyba powiatu – Mościska – znalazła się po wschodniej stronie granicy, w ZSRR. Rzeczpospolita polska część powiatu mościskiego została zintegrowana z powiatem przemyskim (filia północna) w świeżo utworzonym woj. rzeszowskim (1945).
48. ↑ 48,0 48,1 W 1924 roku w Polsce znalazła się część powiatu namiestowskiego z fragmentem gminy Lipnica Wielka. Sadyba powiatu – Namiestów – pozostała po czechosłowackiej stronie granicy. Polską część powiatu namiestowskiego przyłączono do powiatu spisko-orawskiego w woj. krakowskim.
49. ↑ 49,0 49,1 49,2 W 1938 roku w Polsce znalazła się część powiatu namiestowskiego z fragmentem Bobrowa (część zachodniego stoku góry Krywań) i Półgóry (płomienny pochylenie Mędralowej/Jałowca Małego). Przyłączono ją adekwatnie do powiatów nowotarskiego i żywieckiego w woj. krakowskim.
50. ↑ → 1938; ► nowotarski / ► żywiecki
51. ↑ 51,0 51,1 W 1938 roku przyłączono do Lokalny część powiatu starolubowelskiego z fragmentami Legnawy, Małego Lipnika, Małego Sulina, Siostra powyżej Popradem i Stariny leżącymi powyżej Popradem. Przyłączono ją do powiatu nowosądeckiego w woj. krakowskim.
52. ↑ W 1945 roku Polsce przypadła część powiatu nowosądeckiego w granicach sprzed listopada 1938 roku (bez przyłączonego w owym czasie fragmentu doliny Popradu krąg Żegiestowa, jaki wszedł w składniki Czechosłowacji), potwierdzonych umową o ostatecznym wytyczeniu granicy polsko-czechosłowackiej ratyfikowaną 14 lutego 1959 roku.
53. ↑ 53,0 53,1 W 1938 roku przyłączono do Nasz część powiatu starowiejskiego z Leśnicą tudzież fragmentami Lechnicy i Szwabów Niżnich. Włączono ją do powiatu nowotarskiego w woj. krakowskim.
54. ↑ 54,0 54,1 W 1938 roku w Polsce znalazła się część powiatu trzciańskiego z wsiami Głodówka i Sucha Góra (w latach 1924-1938 należącymi do Czechosłowacji) zaś fragmentem gminy Trzciana najbliższy z Lipnicą Wielką. Przyłączono ją do powiatu nowotarskiego w woj. krakowskim.
55. ↑ W 1945 roku Polsce przypadła część powiatu nowotarskiego w granicach sprzed listopada 1938 roku (bez Jaworzyny Spiskiej i Leśnicy, Głodówki, Suchej Góry i skrawków terenów leśnych między Lipnicą Wielką a Bobrowem i Rabczą, które weszły w zestaw Czechosłowacji), potwierdzonych umową o ostatecznym wytyczeniu granicy polsko-czechosłowackiej ratyfikowaną 14 lutego 1959 roku.
56. ↑ Inna używana imię: pilzneński.
57. ↑ W 1945 roku Polsce przypadła zachodnia część powiatu przemyskiego z woj. lwowskiego bez miejscowości (które weszły w składniki ZSRR) takich kiedy Medyka (przyłączona raz jeszcze do Krajowy w 1948 roku) i Niżankowice. Osiedle powiatu – Przemyśl – znalazła się po polskiej stronie granicy.
58. ↑ 58,0 58,1 W 1922 roku w Polsce znalazła się część powiatu raciborskiego z 19 gminami (Adamowice, Bełsznica, Bluszczów, Bogunice, Brzezie, Buków, Gorzyce, Gorzyczki, Głaz, Kobyla, Kornowacz, Ligota Tworkowska, Lubomia, Nieboczowy, Pogrzebień, Raszczyce, Poroże, Syrynia, Uchylsko) i 19 obszarami dworskimi. Osiedle powiatu – Racibórz – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Lechistan część powiatu raciborskiego została zintegrowana z powiatem rybnickim w woj. śląskim.
59. ↑ Inna używana imię: rawsko-mazowiecki.
60. ↑ Inna używana określenie: rawsko-ruski.
61. ↑ W 1945 roku Polsce przypadły zachodnie skrawki powiatu rawskiego z woj. lwowskiego, które włączono do: 1) powiatu tomaszowskiego: a) gród Uhnów; b) gminy: Bełżec, Lubycza Królewska, Tarnoszyn i Wierzbica (przekształconą w gminę Uhnów); c) gromady Hrebenne i Siedliska z gminy Siedliska (J. Feduszka: Zmiany przebiegu granicy, 2001; Dz. U. z 1945 r. Nr 26, poz. 160) tudzież do 2) powiatu lubaczowskiego w dopiero co utworzonym woj. rzeszowskim (1945): Dziewięcierz (z gminy Potylicz), Radruż (z gminy Wróblaczyn), Werchrata i Prusie (z gminy Siedliska).
62. ↑ → dębicki
63. ↑ 63,0 63,1 W 1922 roku w Polsce znalazła się część powiatu zabrskiego z 9 gminami (Bielszowice, Bujaków, Chudów, Kończyce, Makoszowy, Paniowy, Paniówki, Pawłów, Ruda) i 3 obszarami dworskimi. Osiedle powiatu – Zabrze (Hindenburg) – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Z polskiej części powiatu zabrskiego utworzono powiat rudzki w woj. śląskim.
64. ↑ W 1922 roku Polsce przypadła większa część powiatu rybnickiego bez pospólstwo i obszarów dworskich: Bargłówka, Dolna Osiedle wiejskie, Górki, Jankowice Rudzkie, Osada Renerowska, Kuźnia Nieborowska, Nieborowice, Pilchowice, Ruda Kozielska, Płomienisty, Stanica, Stodoły zaś Wielopole Pilchowickie. Osiedle powiatu – Rybnik – znalazła się po polskiej stronie granicy.
65. ↑ 65,0 65,1 W 1920 w roku Polsce znalazła się część powiatu złotowskiego m.in. z Kamieniem, Sępólnem, Sypniewem i Więcborkiem. Osiedle powiatu – Złotów – pozostała po niemieckiej stronie granicy. Z polskiej części powiatu złotowskiego utworzono powiat sępoleński w woj. pomorskim.
66. ↑ W 1938 roku przyłączono do Lokalny część powiatu snińskiego z fragmentem Osadnego do góry źródła Udawy (z fragmentem linii kolejowej Pionierski Łupków – Cisna). Przyłączono ją do powiatu leskiego w woj. lwowskim.
67. ↑ → 1938; ► leski
68. ↑ W 1945 roku Polsce przypadły zachodnie fragmenty powiatu sokalskiego, które włączono do powiatu hrubieszowskiego: a) gród Bełz; b) gminy Bełz, Chorobrów, Krystynopol i Waręż (J. Feduszka: Zmiany przebiegu granicy, 2001; Dz. U. z 1945 r. Nr 26, poz. 160)
69. ↑ W 1945 roku Polsce przypadła zachodnia część powiatu sokólskiego z woj. białostockiego bez Odelska, jaki wszedł w zawartość ZSRR. Sadyba powiatu – Sokółka – pozostała po polskiej stronie granicy.
70. ↑ 70,0 70,1 W 1920 roku w Polsce znalazła się część powiatu starowiejskiego (Afroamerykanka Góra, Dursztyn, Falsztyn, Frydman, Jurgów, Kacwin, Krempachy, Łapszanka, Łapsze Niżne, Łapsze Wyżne, Niedzica, Nowa Biała, Rzepiska, Trybsz). Sadyba powiatu – Stara Sioło Spiska – pozostała po czechosłowackiej stronie granicy. Polską część powiatu starowiejskiego przyłączono do powiatu spisko-orawskiego w woj. krakowskim.
71. ↑ 71,0 71,1 W 1920 roku w Polsce znalazła się część powiatu trzciańskiego (Bukowina, Chyżne, Głodówka, Harkabuz, Jabłonka, Lipnica Mała, Orawka, Choleryk, Podsarnie, Podszkle, Podwilk, Sucha Góra, Zubrzyca Dolna, Zubrzyca Górna i część gminy Lipnica Wielka). Osiedle powiatu – Trzciana – pozostała po czechosłowackiej stronie granicy. Polską część powiatu trzciańskiego przyłączono do powiatu spisko-orawskiego w woj. krakowskim.
72. ↑ → 1938; ► nowosądecki
73. ↑ → 1938; ► nowotarski
74. ↑ Inna używana imię: strzeliński.
75. ↑ Powiat z siedzibą w Środzie Wielkopolskiej; nie tumanić z powiatem średzkim z siedzibą w Środzie Śląskiej.
76. ↑ 76,0 76,1 W 1922 roku Polsce znalazła się część należącego przedtem do Helmut powiatu miejskiego Bytom – eksklawa Friedenshütte (pol. Bytom Niekonwencjonalny). Zasadnicza część Bytomia znalazła się po zachodniej stronie granicy, w Niemczech. Polską część powiatu miejskiego Bytom przyłączono do powiatu świętochłowickiego w woj. śląskim.
77. ↑ W 1922 roku Polsce przypadła większa część powiatu tarnogórskiego bez tłum: Górniki, Grzybowice, Laryszów, Miedary, Mikulczyce, Ptakowice, Stolarzowice, Wieszowa, Wilkowice i Zbrosławice. Osiedle powiatu – Tarnowskie Góry – znalazła się po polskiej stronie granicy.
78. ↑ Powiat z siedzibą w Tomaszowie Lubelskim; nie łudzić z powiatem tomaszowskim z siedzibą w Tomaszowie Mazowieckim.
79. ↑ Powiat z siedzibą w Trzcianie (Republika słowacji); nie mamić z powiatem trzcianeckim z siedzibą w Trzciance.
80. ↑ → 1938; ► nowotarski
81. ↑ W 1945 roku Polsce przypadły zachodnie skrawki powiatu turczańskiego z woj. lwowskiego: wspólnota Tarnawa Niżna tudzież część gminy Sianki (z m.in. miejscowościami Beniowa i Sianki). Sadyba powiatu – Turka – znalazła się po wschodniej stronie granicy, w ZSRR. Lechistan część powiatu turczańskiego została zintegrowana z powiatem leskim w świeżo utworzonym woj. rzeszowskim (1945); w 1952 tereny te weszły w zawartość powiatu ustrzyckiego.
82. ↑ W 1920 roku Polsce przypadła większa część powiatu wejherowskiego bez miejscowości Brzyno, Okalice i Prusewo, które drugi w granicach Helmut a Sopotu, włączonego do Wolnego Miasta Gdańska. Osiedle powiatu – Wejherowo – znalazła się po polskiej stronie granicy.
83. ↑ W 1920 roku Polsce przypadła większa część powiatu wolsztyńskiego bez miejscowości: Babimost, Bachorze, Ciosaniec, Chwalim, Droniki, Kaliska, Kargowa, Kuligowo, Łupice, Nowe Kramsko, Nietradycyjny Jaromierz, Obra Dolna, Podmokle Małe, Podmokle Wielkie, Rudno, Spokojna, Stare Kramsko, Dyrektor Jaromierz, Szreniawa, Śmieszkowo, Świętno, Tatarki, Wilcze i Wojnowo. Sadyba powiatu – Wolsztyn – znalazła się po polskiej stronie granicy.
84. ↑ W 1945 roku Polsce przypadły zachodnie skrawki powiatu wołkowyskiego z woj. białostockiego m.in. z miejscowościami Łuka i Jałówka. Sadyba powiatu – Wołkowysk – znalazła się po wschodniej stronie granicy, w ZSRR. Kraj nad wisłą część powiatu wołkowyskiego została zintegrowana z powiatem białostockim w tymże województwie (1945); od 1954 część tych terenów trzeba do powiatu hajnowskiego.
85. ↑ Inna ortografia: wysoko-mazowiecki.
86. ↑ W 1945 roku Polsce przypadła część powiatu żywieckiego w granicach sprzed listopada 1938 roku (bez południowego stoku Mędralowej (Jałowca Małego), kto wszedł w zestaw Czechosłowacji), potwierdzonych umową o ostatecznym wytyczeniu granicy polsko-czechosłowackiej ratyfikowaną 14 lutego 1959 roku.
87. ↑ Inna używana określenie: Bielsko Śląskie.
88. ↑ 88,0 88,1 88,2 88,3 Niedostatek źródeł potwierdzających egzystencja powiatu od 1945 roku.

Zobacz też

• Powiat
• Powiaty w Polsce
• Powiaty w Polsce od 1945
• Powiaty i gminy o identycznych nazwach
• Byłe powiaty polskie
• Podział porządkowy II RP

Źródła

• Dz. Pr. P. P. z 1919 r. Nr 64, poz. 385 – Przepis z dnia 1 sierpnia 1919 r. o tymczasowej organizacji zarządu b. dzielnicy pruskiej.

• Dz. Pr. P. P. z 1919 r. Nr 65, poz. 395 – Prawo tymczasowa z dnia 2 sierpnia 1919 r. o organizacji władz administracyjnych II instancji.

• Dz. U. z 1920 r. Nr 117, poz. 768 – Prawo z dnia 3 grudnia 1920 r. o tymczasowej organizacji władz administracyjnych II instancji (województw) na obszarze b. Królestwa Galicji i Lodomerji z W. Ks. Krakowskiem natomiast na wchodzących w składniki Rzeczypospolitej Polskiej obszarach Spisza i Orawy.

• Dz. U. z 1921 r. Nr 16, poz. 93 – Prawo z dnia 4 lutego 1921 r. o unormowaniu stanu prawno-politycznego na ziemiach, przyłączonych do obszaru Rzeczypospolitej na podstawie umowy o preliminaryjnym pokoju i rozejmie podpisanej w Rydze dnia 12 października 1920 r.

• Dz. U. z 1922 r. Nr 26, poz. 213 – Uregulowanie z dnia 6 kwietnia 1922 r. o objęciu władzy państwowej powyżej Ziemią Wileńską.

• Dz. U. Śl. z 1922 r. Nr 1, poz. 2 – Dekret z dnia 17 czerwca 1922 r. w przedmiocie ustroju władz administracyjnych i samorządowych na obszarze Województwa Śląskiego.

• Dz. U. Śl. z 1922 r. Nr 1, poz. 3 – Postanowienie z dnia 17 czerwca 1922 r. w przedmiocie ustroju powiatowego Województwa Śląskiego.

• Dz. U. Śl. z 1922 r. Nr 5, poz. 16 – Dekret z dnia 6 lipca 1922 r. w przedmiocie utworzenia samodzielnej gminy wiejskiej Nowego Bytomia.

• Dz. U. Śl. z 1922 r. Nr 13, poz. 43 – Addendum do rozporządzenia z dnia 17 czerwca 1922 r. (Dz. Ust. Śl. Nr 1, poz. 3), w przedmiocie ustroju powiatowego Województwa Śląskiego, obejmujący zestaw danych lud miejskich i wiejskich, obszarów dworskich, i w miejsce wyjętych z powiatów.

• Dz. U. z 1922 r. Nr 56, poz. 504 – Dekret Rady Ministrów z dnia 11 lipca 1922 r. w sprawie zniesienia powiatu białowieskiego natomiast rozciągnięcia na gminy białowieską, masiewską i suchopolską mocy obowiązującej przepisów o samorządzie powiatowym.

• M.P. z 1922 r. Nr 282, poz. 204 – Ostrzeżenie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 29 listopada 1922 r. o przeniesieniu siedziby urzędowej Starostwa z Cieszanowa do Lubaczowa zaś o zmianie nazwy powiatu ciesznowskiego

• Dz. U. z 1923 r. Nr 116, poz. 1051 – Postanowienie Rady Ministrów z dnia 6 grudnia 1922 r. o utworzeniu powiatu stolińskiego tudzież włączeniu plebs dobrosławskiej i pohostskiej do powiatu pińskiego.

• Dz. U. z 1923 r. Nr 122, poz. 991 – Dekret Rady Ministrów z dnia 8 listopada 1923 r. o utworzeniu powiatu makowskiego.

• Dz. U. z 1923 r. Nr 122, poz. 992 – Dekret Rady Ministrów z dnia 8 listopada 1923 r. o zniesieniu powiatu podgórskiego.

• Dz. U. Śl. z 1924 r. Nr 5, poz. 20 – Norma prawna z dnia 15 lutego 1924 r. w przedmiocie zniesienia powiatu Rudzkiego.

• Dz. U. z 1924 r. Nr 68, poz. 655 – Zarządzenie Rady Ministrów z dnia 16 lipca 1924 r. w sprawie podziału powiatu rówieńskiego na dwoje jednostki administracyjne i kreowania powiatu kostopolskiego natomiast regulacji granic powiatów: rówieńskiego, dubnowskiego, łuckiego, ostrogskiego, krzemienieckiego i horochowskiego.

• Dz. U. z 1924 r. Nr 117, poz. 1044 – Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 30 grudnia 1924 r. w sprawie zmiany granic niektórych powiatów województwa poznańskiego.

• Dz. U. z 1924 r. Nr 117, poz. 1052 – Dekret Rady Ministrów z dnia 29 grudnia 1924 r. o zniesieniu powiatu sejneńskiego.

• Dz. U. z 1925 r. Nr 63, poz. 441 – Zarządzenie Rady Ministrów z dnia 27 maja 1925 r. o zniesieniu powiatu Spisko-Orawskiego.

• Dz. U. z 1925 r. Nr 67, poz. 472 – Zarządzenie Rady Ministrów z dnia 26 czerwca 1925 r. o zmianie granic powiatów na obszarze okręgu administracyjnego wileńskiego.

• M.P. z 1925 r. Nr 160, poz. 717 – Zawiadomienie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 26 czerwca 1925 r. o przeniesieniu siedziby urzędowej starostwa z Husiatyna do Kopyczyniec

• Dz. U. z 1926 r. Nr 6, poz. 29 – Prawo z dnia 22 grudnia 1925 r. w sprawie utworzenia województwa wileńskiego.

• Dz. U. z 1926 r. Nr 26, poz. 158 – Dekret Rady Ministrów z dnia 4 marca 1926 r. w sprawie niektórych zmian rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 czerwca 1925 r. o zmianie granic powiatów na obszarze okręgu administracyjnego wileńskiego.

• Dz. U. z 1926 r. Nr 117, poz. 678 – Zarządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 30 października 1926 r. w sprawie utworzenia powiatu morskiego w Gdyni.

• Dz. U. z 1926 r. Nr 128, poz. 760 – Dekret Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 1926 r. w sprawie oznaczenia granic powiatu morskiego.

• Dz. U. z 1927 r. Nr 8, poz. 62 – Postanowienie Rady Ministrów z dnia 14 stycznia 1927 r. w sprawie zmiany rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 marca 1926 r. o niektórych zmianach rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 czerwca 1925 r. w przedmiocie zmiany granic powiatów na obszarze okręgu administracyjnego wileńskiego.

• Dz. U. z 1927 r. Nr 17, poz. 130 – Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 16 lutego 1927 r. o zniesieniu powiatu witkowskiego w województwie poznańskiem.

• Dz. U. z 1927 r. Nr 72, poz. 647 – Postanowienie Rady Ministrów z dnia 5 lipca 1928 r. o organizacji i zakresie działania władz administracji ogólnej na obszarze miasta stołecznego Warszawy.

• Dz. U. z 1928 r. Nr 25, poz. 221 – Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 29 lutego 1928 r. w sprawie zmiany art. 1 rozporządzenia z dnia 30 października 1926 r. o utworzeniu powiatu morskiego w Gdyni.

• Dz. U. z 1928 r. Nr 45, poz. 426 – Zarządzenie Rady Ministrów z dnia 19 marca 1928 r. w sprawie powiatów miejskich.

• Dz. U. z 1928 r. Nr 125, poz. 727 – Postanowienie Rady Ministrów z dnia 12 grudnia 1926 r. o podziale powiatu będzińskiego i utworzeniu nowego powiatu zawierciańskiego z siedzibą władz powiatowych w Zawierciu.

• Dz. U. z 1929 r. Nr 4, poz. 35 – Zarządzenie Rady Ministrów z dnia 11 stycznia 1929 r. o wyłączeniu gminy miejskiej Gdynia z powiatu morskiego i utworzeniu z niej odrębnego powiatu miejskiego.

• Dz. U. z 1929 r. Nr 20, poz. 190 – Dekret Rady Ministrów z dnia 16 marca 1929 r. o zniesieniu powiatu peczeniżyńskiego w województwie stanisławowskiem.

• Dz. U. z 1929 r. Nr 33, poz. 307 – Postanowienie Rady Ministrów z dnia 26 kwietnia 1929 r. o utworzeniu powiatu szczuczyńskiego w województwie nowogródzkiem.

• Dz. U. z 1929 r. Nr 35, poz. 318 – Dekret Rady Ministrów z dnia 26 kwietnia 1929 r. o zniesieniu powiatu kosowskiego w województwie poleskiem i utworzeniu z jego terytorjum powiatu iwacewickiego z siedzibą władz powiatowych w Iwacewiczach w temże województwie.

• Dz. U. z 1930 r. Nr 82, poz. 649 – Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 29 listopada 1930 r. o zmianie granic województw poleskiego i wołyńskiego.

• Dz. U. z 1931 r. Nr 26, poz. 155 – Zarządzenie Rady Ministrów z dnia 12 marca 1931 r. o utworzeniu powiatu grodzkiego Śródmiejsko-Warszawskiego.

• Dz. U. z 1931 r. Nr 34, poz. 238 – Akt prawny z dnia 20 marca 1931 r. o wyłączeniu powiatu turczańskiego z województwa stanisławowskiego.

• Dz. U. z 1931 r. Nr 111, poz. 868 – Zarządzenie Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1931 r. w sprawie zmiany rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 26 kwietnia 1929 r. o zniesieniu powiatu kosowskiego w województwie poleskiem i utworzeniu z jego terytorjum powiatu iwacewickiego z siedzibą władz powiatowych w Iwacewiczach w temże województwie.

• Dz. U. z 1932 r. Nr 1, poz. 3 – Postanowienie Rady Ministrów z dnia 4 grudnia 1931 r. w sprawie zniesienia natomiast zmiany granic niektórych powiatów na obszarze województwa krakowskiego.

• M.P. z 1931 r. Nr 51, poz. 86 – Zawiadomienie Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 24 lutego 1931 r. w sprawie zmiany nazwy gminy Lisko w powiecie liskim, województwie lwowskiem

• Dz. U. z 1932 r. Nr 3, poz. 18 – Zarządzenie Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1931 r. w sprawie zniesienia powiatu kolneńskiego w województwie białostockiem.

• Dz. U. z 1932 r. Nr 3, poz. 19 – Zarządzenie Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1931 r. w sprawie zniesienia powiatu gniewskiego tudzież zmiany granic niektórych powiatów na obszarze województwa pomorskiego.

• Dz. U. z 1932 r. Nr 6, poz. 33 – Postanowienie Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 1932 r. w sprawie zniesienia powiatu konstantynowskiego w województwie lubelskiem.

• Dz. U. z 1932 r. Nr 6, poz. 34 – Postanowienie Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 1932 r. w sprawie zniesienia powiatu słupeckiego w województwie łódzkiem.

• Dz. U. z 1932 r. Nr 6, poz. 35 – Dekret Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 1932 r. w sprawie zniesienia zaś zmiany granic niektórych powiatów na obszarze województwa poznańskiego.

• Dz. U. z 1932 r. Nr 6, poz. 36 – Dekret Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 1932 r. w sprawie zniesienia i zmiany granic niektórych powiatów na obszarze województwa lwowskiego.

• Dz. U. z 1932 r. Nr 6, poz. 37 – Zarządzenie Rady Ministrów z dnia 7 stycznia 1932 r. w sprawie zniesienia natomiast zmiany granic niektórych powiatów na obszarze województwa stanisławowskiego.

• Dz. U. z 1932 r. Nr 30, poz. 315 – Uwaga Rady Ministrów z dnia 19 marca 1932 r. o sprostowaniu błędów w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1931 r. w sprawie zniesienia powiatu gniewskiego natomiast zmiany granic niektórych powiatów na obszarze województwa pomorskiego.

• Dz. U. z 1932 r. Nr 41, poz. 408 – Postanowienie Rady Ministrów z dnia 27 kwietnia 1932 r. w sprawie powiatów miejskich.

• Dz. U. Śl. z 1934 r. Nr 13, poz. 24 – Akt prawny z dnia 16 maja 1934 roku w sprawie włączenia pospólstwo Chorzów i Nowe Hajduki do miasta Królewskiej Huty a zmiany nazwy tega miasta na Chorzów.

• Dz. U. z 1935 r. Nr 47, poz. 319 – Przepis z dnia 8 lipca 1935 r. - Ordynacja wyborcza do Sejmu.

• Dz. U. z 1937 r. Nr 18, poz. 119 – Postanowienie Rady Ministrów z dnia 8 marca 1937 r. o zniesieniu powiatu ropczyckiego i utworzeniu powiatu dębickiego w województwie krakowskim.

• Dz. U. z 1937 r. Nr 46, poz. 350 – Przepis z dnia 12 czerwca 1937 r. o zmianie granic województw: poznańskiego, pomorskiego, warszawskiego i łódzkiego.

• Dz. U. z 1938 r. Nr 19, poz. 154 – Dekret Rady Ministrów z dnia 10 marca 1938 r. o zmianie granic powiatów inowrocławskiego i mogielińskiego w województwie poznańskim.

• Dz. U. z 1938 r. Nr 27, poz. 240 – Przepis z dnia 9 kwietnia 1938 r. o zmianie granic województw: białostockiego, kieleckiego, lubelskiego, łódzkiego i warszawskiego.

• Dz. U. Śl. z 1938 r. Nr 18, poz. 35 – Uregulowanie z dnia 27 października 1938 r. o podziale administracyjnym i tymczasowej organizacji administracji na obszarze Ziem Odzyskanych Śląska Cieszyńskiego.

• Dz. U. z 1938 r. Nr 87, poz. 585 – Rozkaz Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 16 listopada 1938 r. o zjednoczeniu z Rzecząpospolitą Polską ziem odzyskanych w listopadzie 1938 r. i o rozciągnięciu na te ziemie mocy obowiązującej niektórych aktów ustawodawczych.

• Protokół delimitacyjny granicy państwowej między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czeskosłowacką (Na odcinku Morawskośląskim) z protokółami dodatkowymi – Mistek, 23 listopada i 9 grudnia 1938 roku.

• Protokół delimitacyjny granicy państwowej pośrodku Rzecząpospolitą Polską a Republiką Czeskosłowacką (Na odcinku Słowackim) z protokółami dodatkowymi – Zakopane, 30 listopada 1938 roku.

• Dz. U. Śl. z 1939 r. Nr 2, poz. 6 – Prawo z dnia 31 stycznia 1939 roku o podziale administracyjnym ziem odzyskanych we Frydeckiem i w Czadeckiem a o zmianie granic niektórych plebs powiatów cieszyńskiego i frysztackiego.

• Dz. U. z 1939 r. Nr 14, poz. 82 – Zarządzenie Rady Ministrów z dnia 17 lutego 1939 r. o zmianie granic powiatu garwolińskiego w województwie warszawskim.

• Dz. U. Śl. z 1939 r. Nr 6, poz. 15 – Akt prawny z dnia 7 marca 1939 roku o zniesieniu powiatu świętochłowickiego i o zmianie granic powiatów katowickiego, pszczyńskiego i tarnogórskiego.

• Dz. U. z 1939 r. Nr 22, poz. 136 – Prawo z dnia 15 marca 1939 r. o dalszym zjednoczeniu ziem odzyskanych z Rzecząpospolitą Polską.

• Dz. U. z 1945 r. Nr 26, poz. 160 – Postanowienie Rady Ministrów z dnia 7 lipca 1945 r. o przyłączeniu gminy wiejskiej Tarnoszyn do powiatu tomaszowskiego w województwie lubelskim.

• Dz. U. z 1945 r. Nr 27, poz. 168 – Ukaz z dnia 7 lipca 1945 r. o utworzeniu województwa rzeszowskiego.

• Dz. U. z 1945 r. Nr 33, poz. 196 – Dekret Ministra Obrony Narodowej w porozumieniu z Ministrem Administracji Publicznej z dnia 21 sierpnia 1945 r. o utworzeniu nowych, o zmianach istniejących do tej pory rejonowych komend uzupełnień i o ustaleniu ich zasięgu terytorialnego.

• Dz. U. z 1959 r. Nr 25, poz. 159 – Układ między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Republiką Czechosłowacką o ostatecznym wytyczeniu granicy państwowej, podpisana w Warszawie dnia 13 czerwca 1958 r.

• Dz. U. z 1959 r. Nr 25, poz. 160 – Publiczna wypowiedź Rządowe z dnia 7 marca 1959 r. w sprawie wymiany dokumentów ratyfikacyjnych Umowy między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Republiką Czechosłowacką o ostatecznym wytyczeniu granicy państwowej, podpisanej w Warszawie dnia 13 czerwca 1958 r.

Celem sprawności fizycznej jest pozytywne wigor fizyczne, które warunkuje niskie ryzykowny krok wystąpienia problemów zdrowotnych. Osiągnięcia natomiast mają na celu umiejętność angażowania się w codzienne zadania z adekwatną energią tudzież satysfakcjonujące wspólnota w wybranych sportach

Według autorów biegłość fizyczna obejmuje: funcje krążeniowo-oddechowe, względną szczupłość ciała, siłę mięśniową, trwałość i gibkość.

H-RF odnosi się do tych komponentów sprawności, które są efektem korzystnego i niekorzystnego wpływu zwykłej aktywności fizycznej zaś które mają powinowactwo z poziomem stanu zdrowia.

Komponenty te są określone:

• zdolnością do podejmowania codziennej aktywności z wigorem i żwawo,
• takim stanem gildia i zdolności, kto wskazuje na niskie ryzykowny krok przedwczesnego rozwoju chorób i osłabienia sił w wyniku małej aktywności.

Określenie sprawności w ramach koncepcji H-RF obejmuje następujące komponenty:

1. Biegłość morfologiczna

• BMI (Body Mass Index),
• dystrybucja tłuszczu,
• mineralna gęstość kości

2. Biegłość mięśniowo-szkieletowa

• siła i niezmienność mięśni ramion, nóg i tułowia,
• gibkość

3. Biegłość motoryczna

• kontrola postawy ciała jak przekręt równowagi, koordynacji, kontroli psychicznej i szybkości neuromięśniowej

4. Biegłość krążeniowo-oddechowa

• submaksymalna kunszt wysiłkowa i wytrzymałość,
• system dostarczania tlenu,
• resynteza ATP,
• procesy termoregulacyjne,
• VO2max (najlepszy minutowy pobór tlenu)

5. Biegłość przemian metabolicznych

• działanie hormonów (np. insulina),
• gospodarka węglowodanowa (posoka, tkanki),
• metabolizm lipidowy

Z uwagi na niedostatek siła dokładnego przetłumaczenia z języka angielskiego terminu Health-Realted Fitness, zdecydowano pozostawić go w formie niezmienionej.

Przypisy

1. ↑ Howley E. T., Franks B. D. (1997): Health Fitness Instructors. Handbook. Champaign, Ill.: Human Kinetics.
2. ↑ 2. Bouchard C., Shephard R. J. (1994): Physical activity, fitness and health: the wzór and key concepts. Physical activity, fitness and health. Red. C. Bouchard, R. J. Shephard, T. Stephens. Champaign, Ill.: Human Kinetics Publishers, 77-88.
3. ↑ 3. Skinner J. S., Oja P. (1994): Laboratory and field tests for assessing health-related fitness. Physical activity, fitness and health. Red. C. Bouchard, R. J. Shephard, T. Stephens. Champaign, Ill.: Human Kinetics Publishers, 160-179.
4. ↑ Osiński W. (2003): Antropomotoryka. Podręczniki, 49, Poznań, AWF.

Zobacz też

Kultura fizyczna

Sport

Zdrowie

Państwa graniczące
 Polska
 Niemcy

Okres istnienia
od 3 października 1990

Rozciągłość
467 km

Ilość przejść granicznych
brak

Od 3 października 1990 roku, gdy to nastąpiło zespolenie Helmut, jednym z siedmiu państw graniczących z Polską jest również Rzeczpospolita Federalna Helmut. Zanim tą datą Lechistan graniczyła z Niemiecką Republiką Demokratyczną, a żywopłot miała równy bieg. żywopłot pośrodku Polską a Niemcami nazywana jest często granicą na Odrze i Nysie.

Granica została ukształtowana po II wojnie światowej w wyniku decyzji alianckich na konferencjach jałtańskiej i poczdamskiej. Stanowi zachodnią pogranicze Nasz i wschodnią Niemiec.

Spis treści

• 1 Kurs granicy
• 2 Kształtowanie się granicy
• 3 żywopłot pośrodku Polską a NRD
  • 3.1 Korekty granicy
    • 3.1.1 1945
    • 3.1.2 1949
    • 3.1.3 1951
    • 3.1.4 1989
• 4 Ogrodzenie polsko-niemiecka w okresie międzywojennym
• 5 Przypisy

//

Kurs granicy

Początek granicy - trójstyk granic Nasz, Pepiczek i Niemiec

W południowym swoim odcinku żywopłot zaczyna się u trójstyku - zbiegu granic trzech państw (Lokalny, Fryc i Pepik) na godzina dwunasta od Porajowa, od tego czasu przebiega blisko Nysy Łużyckiej pozostawiając po polskiej stronie tzw. “torba żytawski” (nazwany także “turoszowskim”) i dzieląc parę nadrzecznych miejscowości, takie podczas gdy: Żytawa/Porajów-Sieniawka, Görlitz/Zgorzelec, Bad Muskau/Łęknica i Guben/Gubin. Kilkanaście kilometrów na północ od Gubina Nysa Łużycka wpada do Odry i od tego miejsca bariera biegnie w dół jej nurtem przez następne ok. 200 km - do okolic miasta Gryfino (od Widuchowej, dokąd Odra rozdziela się i tworzy rozlewiska - ogrodzenie biegnie Odrą Zachodnią). Na odcinku odrzańskim bariera dzieli na część niemiecką i polską miasta Frankfurt ponad Odrą/Słubice.

Granica ponad rzeką Nysą, kraj po stronie niemieckiej

Od Gryfina ogrodzenie na Odrze i Nysie omija Szczecin od zachodu opuszczając rzekę Odrę i biegnąc później na północ zachodnią częścią dolin nadodrzańskich w okolicach polskich miejscowości Rosówek, Kołbaskowo, Barnisław, Bobolin, Lubieszyn, Buk, Gówno, Myślibórz Mocny aż do leżącego ponad Zalewem Szczecińskim Nowego Warpna, tak aby po pewnym czasie przeciąć element wyspy Uznam na zachód od Świny pozostawiając po stronie polskiej gród Świnoujście. W tym miejscu polsko-niemiecka ogrodzenie lądowa kończy się w Bałtyku.

Kształtowanie się granicy

Wielka trójka arbitralnie ustanawiając w Jałcie powojenny rozdzielenie Europy (w Poczdamie nastąpiły właśnie pewne korekty i uzupełnienia postanowień jałtańskich) przychyliła się do żądań Stalina utrzymania przez ZSRR jego zdobyczy terytorialnych powziętych kosztem Nasz w wyniku ataku z 17 września 1939 doprecyzowanych 28 września 1939 w porozumieniu z Niemcami zwanym drugim paktem Ribbentrop-Mołotow. W ich wyniku zagarnięta w 1939 Zachodnia Ukraina ze Lwowem i Stanisławowem, Zachodnia Białoruś z Brześciem ponad Bugiem, Baranowiczami i Grodnem zaś Wileńszczyzna pozostała w rękach ZSRR, a granicę pośrodku Polską a ZSRR ustanowiono na zaproponowanej ćwierć wieku poprzednio linii demarkacyjnej rozdziału wojsk sowieckich i polskich w 1920 zwanej linią Curzona. W charakterze odmiana “rekompensaty” zdecydowano nadać Polsce terytoria leżące przedtem II wojną światową w granicach Szkop, tzn. część Prus Wschodnich - Warmię i Mazury (Olsztyn i Elbląg) natomiast Pomorze – ze Szczecinem i Gdańskiem na północy, ziemię lubuską i Śląsk – Górny i Niższy z Gliwicami, Opolem i Wrocławiem. Myśl racja ustanowionej granicy opierała się m.in. na dążeniu do maksymalnego skrócenia linii granicznej polsko-niemieckiej. Operand ów był często później przedstawiany na porównanie do przebiegu granic Własny sprzed 1939 roku, gdy Rajch “obejmowały” Polskę z faktycznie trzech stron i zdolne były poprzedzić wstępem swe wojska we wrześniu 1939 ze wszystkich tych kierunków. Kurs nowej granicy nie był do końca dokładnie prawnie nabyty, zwłaszcza na odcinku północnym: Szczecin jak całokształt (bez podziału między Republika federalna niemiec a Polskę) został przyznany Polsce wówczas po konferencji poczdamskiej, odpad lądu na wyspie Uznam z ujęciem wody pitnej na rzecz Świnoujścia Kraj nad wisłą uzyskała od NRD latem 1951, a ostatnie rozmowy graniczne w obrębie Frankfurtu ponad Odrą dokonane zostały we wrześniu 1951.

Przesunięcie granic Krajowy w wyniku II wojny światowej; żywopłot na Odrze i Nysie zaznaczona na zielono

Decyzja wielkiej trójki skutkowała również tym, iż Polacy zamieszkali na Kresach Wschodnich musieli – chcąc żyć w państwie polskim – pozostawić swoje ziemie i przekazać się co do jednego ze wszystkim, co im się udało odebrać ze sobą, na zachód. Równocześnie zamieszkali na terytoriach przyznanych Polsce społeczność niemieccy zmuszeni zostali do wyprowadzki na zachód, prócz granicę na Odrze i Nysie; sprawa sądowa ów odbywał się często bez zachowania dostatecznych standardów i w niemieckiej nomenklaturze znany jako jest Vertreibung (”wypędzeniem”).

Jednocześnie z operacją przemieszczania Niemców w debil Helmut i Polaków z Kresów do nowych województw zachodnich i północnych (nazywanych w polskiej powojennej propagandzie “Ziemiami Odzyskanymi”) przeprowadzane były operacje przymusowego rozpraszania na Ziemiach Zachodnich mieszkającej w Bieszczadach i wschodniej Małopolsce ludności ukraińskiej i łemkowskiej w ramach Akcji “Wisła”.

Pierwszym formalnym potwierdzeniem międzypaństwowym ustalającym tok granicy na Odrze i Nysie był oprawa zgorzelecki z 6 lipca 1950 mieszczący się między PRL i NRD. Dalsze zabiegi o autorytet międzynarodowe tej granicy napotykały na liczne opory zarówno w samych Niemczech, których straty terytorialne w wyniku wywołanej i przegranej II wojny światowej były - poniżej zaistnienia tej granicy - znaczne, kiedy i w niektórych innych krajach zachodnich, które w okresie zimnej wojny stosowały różne taktyczne zagrania używając jak karty przetargowej m.in. sprawę uznania granicy na Odrze i Nysie. Wniwecz do ratyfikacji układu granicznego pośrodku Polską a Niemcami doszło nie prędzej rzędu pół wieku po zakończeniu wojny, dwoje lata po upadku muru berlińskiego i dwanaście miesięcy po zjednoczeniu Niemiaszek, na przestrzeni posiedzenia Bundestagu 16 grudnia 1991. Wola niemieckiego parlamentu uprawomocniła się i weszła w żywot miech później - 16 stycznia 1992.

Ogrodzenie pośrodku Polską a NRD

Granica międzypaństwowa

Państwa graniczące
 Polska
 NRD

Okres istnienia
1949-1990

Długość
456 km

Granica Krajowy i Niemieckiej Republiki Demokratycznej istniała od 1949 roku do zjednoczenia Szkop, tj. do 3 października 1990 roku.

Korekty granicy

1945

Granica z NRD ustanowiona na konferencji poczdamskiej miała w wielu miejscach wykoncypowany bieg. Tym samym coraz w 1945 dokonano szeregu korekt.

Pierwotnie miejscowości Rieth i Altwarp miały być polskie. Ostatni na przedmiot okolica niemieckiej w zamian za Kał i Buk. Polsce przyznano dodatkowo w całości miejscowości Bobolin, Barnisław, Rosówek, Pargowo a drogę Stobno – Kołbaskowo.

1949

Cztery lata później dokonano regulacji granicy na wysokości skrzyżowania i wartościowy Linki – Neu Lienken – Buk.

Mapa okolic Jeziora Nowowarpieńskiego z zaznaczonymi Rieth i Altwarp

1951

Po zatwierdzeniu granicy w 1945 roku gród Świnoujście straciło dojazd do wody pitnej, tedy przez szóstka lat sprowadzano wodę spoza granicy. Sytuację zmieniła nie prędzej adiustacja granicy na wyspie Uznam w czerwcu 1951 roku, jak to włączono do Nasz przestrzeń o powierzchni naokoło 76,5 ha jak jeden mąż ze stacją uzdatniania wody, tworząc wysunięty w przestrzeń język niemiecki reprezentatywny cypel. W zamian Niemcom przyznano równoległy przestrzeń w okolicach Gryfina.

1989

W dniu 21 maja 1989 roku, po trwającym czwórka lata konflikcie, dokonano rozgraniczenia wód terytorialnych między Polską a NRD.

Ogrodzenie polsko-niemiecka w okresie międzywojennym

Granica międzypaństwowa

Państwa graniczące
 Polska
 Niemcy

Okres istnienia
1919-1939

Długość
1912 km

Ta agenda jest zalążkiem. Chyba że możesz, rozbuduj ją.

Przypisy

1. ↑ Zbity Rocznik Typowy Własny 2007
2. ↑ na mocy układu z Schengen, 21 grudnia 2007 wszystkie dotychczasowe przejścia graniczne pośrodku Polską a Niemcami (27 drogowych, 8 kolejowych a 5 Rzecznych) zostały zlikwidowane
3. ↑ bieg linii granicznej pośrodku Polską a Niemcami na wodach Bałtyku prawnie nabyty został nie prędzej 22 maja 1989 w drodze osobnej “Umowy między Polską Rzecząpospolitą Ludową a Niemiecką Republiką Demokratyczną w sprawie rozgraniczenia obszarów morskich w Zatoce Pomorskiej”
4. ↑ powinno się tu nalepić etykietę, iż nauka zawodu ów określa w piśmiennictwie niemieckim wszystkie trzy rodzaje przemieszczeń ludności niemieckiej z tych terytoriów, tzn. ewakuację (np. przymusową ewakuację “Festung Breslau” – zarządzoną 19 stycznia 1945 przez gauleitera Śląska Karla Hankego), ucieczkę ludności niemieckiej poprzednio nacierającymi wojskami zaś wysiedlenia po zakończeniu wojny
5. ↑ wpis “Traktatu między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Helmut o potwierdzeniu istniejącej między nimi granicy”
6. ↑ 6,0 6,1 w latach 1945-1949 tereny późniejszej Niemieckiej Republiki Demokratycznej były radziecką strefą okupacyjną terenów byłej III Rzeszy; państwo NRD utworzono 7 października 1949
7. ↑ Granice i przestrzeń Polski
8. ↑ zobacz
9. ↑ Terytorium II Rzeczpospolitej

p • d • e
Granice Polski

 
z Rosją

z Niemcami

z Litwą

z Białorusią

z Ukrainą

z Czechami
ze Słowacją

Historyczne: z Łotwą (1919-1939) • z Rumunią (1918-1939) • z Węgrami (1939) • z Czechosłowacją (1918-1939, 1945-1992) • ze Związkiem Radzieckim (1921-1939, 1945-1991)

Oficjalną piłkę MŚ 2006 w Niemczech natomiast rozgrywek ligi Major League Soccer (USA) w roku 2006 nazwano Teamgeist.

Linki

• „Es lebe der Teamgeist“
• Regeln für mehr Teamgeist

W Polsce na marketing narracyjny powołuje się Eryk Mistewicz.

Kontrowersje dookoła marketingu narracyjnego w polskiej polityce

Stosowanie narracji wskazywane jest przez niektórych komentatorów.

W Polsce z marketingiem narracyjnym w budowaniu wizerunku firm eksperymentuje przedstawicielstwo MTR Media.

Przypisy

1. ↑ Eryk Mistewicz: Owszem manipuluje się polską polityką. .
2. ↑ 2,0 2,1 Sylwetki: Edi Pyrek. .
3. ↑ 3,0 3,1 MTR środki masowego przekazu. .
4. ↑ Jacek Jarecki: Nauki techniczne narracyjna “Na gęś”. .
5. ↑ Eryk Mistewicz: Feng shui Donalda Tuska i harakiri PiS?. .
6. ↑ Michael: Szachrajstwo operacyjna „Dziennika”. .
7. ↑ Małgorzata Subotić, Adam Lipiński: Władanie PO to polityczna telenowela. .
8. ↑ Kazimierz M. Ujazdowski: Marketing nie zastąpi polityki. .
9. ↑ Marek Migalski: Gra polityczna to praca na rzecz brutalnych chłopców. .
10. ↑ 10,0 10,1 Rozważanie z udziałem L.Dorna, J.Gowina i E.Mistewicza pt “Co nam zostało z polskiej polityki”. .
11. ↑ Andrzej Morozowski: Polityczni kreatorzy nul nie zrobią bez dziennikarzy. .

Zobacz też

• przegląd zagadnień z zakresu marketingu
• marketing polityczny
• marketing wirusowy

Spis treści

• 1 Główne cechy
• 2 Technika
• 3 Przykłady gier PBBG
• 4 Zewnętrzne linki
• 5 Przypisy

//

Główne cechy

1. Gra w pobliżu pomocy przeglądarki internetowej (np. Net Explorer, Mozilla Firefox, Opera), bez potrzeby instalowania dodatkowego oprogramowania klienckiego (nie licząc wtyczkami, potrzebnymi do obsługi np. gier wykonanych we Flashu).
2. Silnik gry rzutki po stronie serwera
3. Wylogowanie gracza nie powoduje jego zniknięcia ze świata, podczas gdy to ma obszar w wielu grach MMORPG

Gry takie są w takim przypadku przenośne, bez trudu dostępne (koniec dowolne instrument podłączone do Internetu i wyposażone w przeglądarkę) i pozwalają graczowi oddzielić się od komputera.

Technika

Większość gier PBBG wykonanych jest w pobliżu pomocy skryptów wykonywanych po stronie serwera (PHP/Perl/Ruby/Python) + HTML + JavaScript i baz danych (tak bywa MySQL, PostgreSQL), co umożliwia stwór prostego, przejrzystego interfejsu, ozdobionego odpowiednimi grafikami. Istnieją, w rzeczy samej, gry grafiki prawie do nogi pozbawione.
Rzadziej spotykane są gry wykonane w technice Flash, skupiające się zwykle na rozbudowie interfejsu i świata zaś rozgrywce na rzecz jednego gracza “z elementami MMO” aniżeli na interakcji między graczami w ogóle. Najrzadszym zjawiskiem w świecie PBBG są gry w postaci appletów Java.

Przykłady gier PBBG

Duża autonomia twórcza pozwala na umieszczanie gracza w dowolnej wersji świata, tedy repertuar gier PBBG i pomysłów na nie. Dużo gier, które zrobiło karierę na świecie doczekało się swoich wersji polskich.

• Ogame - struktura galaktycznego imperium
• Travian - The Settlers w wersji PBBG
• Farmersi - podbij nieoswojony zachód ciężką pracą

Zewnętrzne linki

• Największa rzeczpospolita polska pagina o grach PBBG
• Angielska stronica, wyróżniający piksel zaczynający się poszukiwań interesujących gier PBBG

Przypisy

1. ↑ http://quiz.ravenblack.net/blood.pl
2. ↑ http://www.ebilgames.com/default.asp
3. ↑ Oryginalna stronica: http://ogame.de/
4. ↑ Po polsku: http://www.ogame.onet.pl/
5. ↑ Międzynarodowa stronica: http://www.travian.com/
6. ↑ Lechistan odmiana: http://www.travian.pl/
7. ↑ http://farmersi.net
8. ↑ http://farmersi.pl